W skrócie

ADHD u dorosłych to nie tylko „roztrzepanie”. Objawy często przypominają przewlekły stres lub wypalenie: trudności z koncentracją, gonitwa myśli, problemy z organizacją, życie w ciągłym „pożarze”, odkładanie zadań, poczucie chaosu i zmęczenia. Różnica polega na tym, że przy ADHD te trudności są obecne od dzieciństwa (choć mogły przybierać inne formy) i pojawiają się w różnych obszarach życia. Jeśli widzisz u siebie taki wzorzec, warto rozważyć diagnozę ADHD u dorosłych – jak wygląda proces w Kubiak Medic, opisujemy w artykule „Diagnoza ADHD u dorosłych w Poznaniu – jak wygląda krok po kroku?”.

Wiele osób trafia na informacje o ADHD u dorosłych dopiero wtedy, gdy zaczynają szukać wyjaśnienia dla przewlekłego zmęczenia, chaosu w głowie i poczucia, że „ciągle coś jest nie tak z moją organizacją życia”. Na pierwszy rzut oka objawy mogą wyglądać jak stres, przepracowanie albo wypalenie zawodowe.

W tym artykule przyglądamy się objawom ADHD u dorosłych, które łatwo pomylić ze „zwykłym” stresem, oraz sygnałom, które mogą sugerować, że warto pomyśleć o diagnozie.

ADHD u dorosłych – krótko o tym, na czym polega

ADHD (zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi) kojarzy się najczęściej z „żywym dzieckiem, które nie usiedzi”. Tymczasem u dorosłych obraz bywa inny – mniej widoczna bywa nadmierna ruchliwość, a bardziej dokuczliwe są:

  • trudności z koncentracją i utrzymaniem uwagi,
  • problemy z organizacją zadań i czasu,
  • wewnętrzny pośpiech, „szum w głowie”,
  • impulsywność w decyzjach, wydatkach, relacjach.

Co ważne, ADHD nie pojawia się nagle w dorosłości. Objawy zwykle były obecne już w dzieciństwie – choć czasem były tłumaczone jako „lenistwo”, „bałaganiarstwo”, „wieczne marzycielstwo”.

Objawy ADHD, które łatwo pomylić ze stresem i wypaleniem

Poniżej opisujemy kilka obszarów, w których objawy ADHD mogą przypominać stres, przepracowanie czy wypalenie. Różnica jest taka, że przy ADHD to nie jest jednorazowy epizod, tylko powtarzający się wzorzec obecny od lat.

1. Zmęczenie, chaos i „ciągły pożar”

Osoby z ADHD często mówią o poczuciu, że całe życie wygląda jak gaszenie pożarów – wszystko „na ostatnią chwilę”, ciągłe nadrabianie zaległości, reagowanie na to, co pilne, zamiast spokojnego planowania.

To może wyglądać jak:

  • przewlekłe zmęczenie,
  • wrażenie, że „ciągle jestem w niedoczasie”,
  • trudność z wypoczynkiem – nawet na urlopie myśli „pędzą dalej”.

Przy samym wypaleniu wzorzec ten często pojawia się po konkretnym okresie przeciążenia. Przy ADHD – jest z nami od dawna, nawet jeśli zmieniają się konteksty.

2. Problemy z koncentracją – to nie tylko „rozkojarzenie”

W ADHD trudności z uwagą polegają nie tyle na braku koncentracji w ogóle, ile na problemie z jej utrzymaniem na rzeczach mniej interesujących – przy jednoczesnej zdolności do „hiperfokusu” na tematach, które wciągają.

Może to wyglądać jak:

  • czytanie tego samego akapitu kilka razy, bo myśli uciekają,
  • wielozadaniowość, która bardziej przeszkadza niż pomaga,
  • łatwe rozpraszanie się bodźcami (powiadomienia, dźwięki, rozmowy w tle).

Przy stresie koncentracja często pogarsza się okresowo, po odpoczynku ulega poprawie. Przy ADHD – trudności z uwagą towarzyszą nam przez większość życia.

3. Odkładanie zadań i praca „na ostatnią chwilę”

Większość osób bywa czasem prokrastynująca. U osób z ADHD to często codzienność:

  • trudność z rozpoczęciem zadania, nawet jeśli jest ważne,
  • robienie wszystkiego „dookoła” zamiast tego, co priorytetowe,
  • nagłe „zrywy” motywacji tuż przed deadlinem.

Z zewnątrz może to wyglądać jak lenistwo lub brak odpowiedzialności. W rzeczywistości często jest to wynik trudności z planowaniem, oceną czasu i regulacją uwagi – typowych dla ADHD.

4. Impulsywność w relacjach i decyzjach

ADHD może wiązać się z impulsywnym reagowaniem – mówieniem czegoś, czego później żałujemy, szybkim podejmowaniem decyzji finansowych lub zawodowych, wchodzeniem w relacje „na pełnej prędkości”.

Przy stresie i wypaleniu impulsywność często jest epizodyczna, związana z przeciążeniem. Przy ADHD – bywa częścią szerszego wzorca funkcjonowania od lat.

5. „Wieczna walka z sobą” i poczucie bycia „gorszym/gorszą”

Dorośli z ADHD często mają za sobą lata doświadczeń, w których słyszeli, że są „bałaganiarzami”, „spóźnialskimi”, „niewykorzystującymi swojego potencjału”. To sprzyja rozwojowi obniżonej samooceny, poczucia winy i wstydu.

Nieleczone ADHD może więc współwystępować z depresją, lękiem, wypaleniem – stąd wrażenie, że „to chyba tylko stres”. Diagnoza pomaga nazwać ten wzorzec i oddzielić objawy ADHD od skutków wieloletnich doświadczeń.

ADHD a stres i wypalenie – co może pomóc odróżnić?

Poniższe pytania mogą być dla Ciebie punktem orientacyjnym (nie zastąpią profesjonalnej diagnozy):

  • Czy podobne trudności miałem/miałam już w dzieciństwie lub szkole (np. z organizacją, uwagą)?
  • Czy objawy pojawiają się w różnych obszarach życia – praca, dom, relacje – czy tylko w jednym konkretnym kontekście?
  • Czy nawet po dłuższym odpoczynku wciąż widzę u siebie ten sam wzorzec działania?
  • Czy bliscy od lat opisują mnie podobnymi określeniami (np. „chaotyczny/a”, „zawsze w biegu”, „wiecznie spóźniony/a”)?

Jeśli na wiele z tych pytań odpowiadasz „tak”, a opis ADHD u dorosłych wydaje Ci się zaskakująco trafny, warto rozważyć profesjonalną diagnozę.

Kiedy warto zgłosić się na diagnozę ADHD?

Rozważ diagnozę, jeśli:

  • objawy utrudniają Ci pracę, naukę, relacje,
  • mimo wysiłków wciąż masz poczucie, że „walczysz sam/a ze sobą”,
  • czujesz, że Twoje trudności nie są tylko efektem ostatniego, trudnego okresu,
  • odkrycie tematu ADHD u dorosłych sprawiło, że „wiele rzeczy z przeszłości układa się w całość”.

Jak wygląda sam proces diagnostyczny, opisujemy szerzej w artykule „Diagnoza ADHD u dorosłych w Poznaniu – jak wygląda krok po kroku?”.

ADHD u dorosłych w Poznaniu – pomoc w Kubiak Medic

W Kubiak Medic w Poznaniu zajmujemy się diagnostyką i leczeniem ADHD u dorosłych:

  • diagnoza psychologiczna ADHD z wykorzystaniem standaryzowanych narzędzi,
  • konsultacje psychiatryczne i plan leczenia,
  • psychoterapia i wsparcie w nauce nowych strategii radzenia sobie na co dzień.

Więcej informacji o badaniu i cenniku znajdziesz w zakładce „W czym możemy Ci pomóc”. Możesz też zapoznać się z zespołem specjalistów i skontaktować się z rejestracją poradni, aby umówić pierwszą wizytę.

FAQ – najczęstsze pytania o ADHD u dorosłych

Czy ADHD u dorosłych to „modna diagnoza”?
Nie. ADHD jest zaburzeniem neurorozwojowym opisanym w międzynarodowych klasyfikacjach. To, że mówi się o nim więcej niż kiedyś, wynika m.in. z lepszej dostępności wiedzy i narzędzi diagnostycznych dla dorosłych.
 
Czy jeśli dobrze radzę sobie zawodowo, mogę mieć ADHD?
Tak. Wysoka inteligencja, wsparcie otoczenia czy wypracowane strategie kompensacyjne mogą pomagać w osiąganiu dobrych wyników, ale nie wykluczają ADHD. Często jednak koszt emocjonalny takiego funkcjonowania jest bardzo wysoki.
 
Czy diagnoza ADHD „usprawiedliwia” moje trudności?
Diagnoza niczego nie „usprawiedliwia”, ale pomaga zrozumieć, skąd biorą się trudności, oraz dobrać strategie i formy leczenia, które realnie ułatwiają codzienne życie.
 
Czy zawsze po diagnozie ADHD trzeba włączyć leki?
Nie. Decyzja o farmakoterapii jest indywidualna. U części osób kluczową rolę odgrywają zmiany organizacyjne, psychoterapia, psychoedukacja i praca nad nawykami. O możliwościach leczenia rozmawiasz z lekarzem psychiatrą.

Treść ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej konsultacji medycznej ani psychologicznej.

lek. Marta Malinowska-Kubiak
lek. Marta Malinowska-Kubiak
Specjalistka psychiatrii